Asiyan 2 Divane Ciltli

Gögsümün hemen ortasinda bir yangin vardi, alevler sardi ve biz icinde kaldik. Yandim, yanarken yaktim. Onun o güne yükledigi anlamla benim yükledigim anlam birbirini katletti. Her seyin basladigi o yerde ikimizin kiyameti koptu. Simdi aramizda yanan atesin bir tarafinda ben, diger tarafinda o vardi. Alevler yükseldiginde avucumdaki yüzükleri attim o atese. Bu bizim kesin olarak bitisimizin en büyük göstergesiydi. Biz bitmistik. Ona ev olan kirik, yikik, dökük kalbim artik bir yangin yeriydi ve o yangin sönene kadar sessizce bekledik. Gecmisimiz, hayallerimiz yandi ama kül olan biz olduk. Keske, dedi ictenlikle. Keske bu kadar güclü bir kadin olmasaydin diyorum bazen. O konustukca duygularim birbirine karisti. Kimseye kaldiramayacagi dert yüklenmezmis, insanlar gücü kadar sinanirmis. Titrek, izdirap dolu bir soluk aldi. Senin derdin, senin sinavin ben olmak istemezdim.