Caravaggio

Lukaca göre sanat bir yansitmadir ve yansitma sistemleri baslica ikiye ayrilir. Gercekcilik ve dogalcilik. Caravaggio bu yansitma yöntemlerini basariyla kullanmistir. Caravaggionun dehasini canli tutan, taskinliklar, suclar ve firardan darmadagin olmus bir varolus hikayesi degil, San ressam Poussin, Caravaggionun bu dünyaya resmi mahvetmek icin gönderildigini söylemistir. Resimleri o yillarda ifade edildigi gibi dogal tarzda resimlerdir. Tuvallerinde tanrisal müdahele bile somut ve dünyevi bir olaya dönüsür; kimi zaman o kadar dünyevidir ki skandal yaratir. Siklikla dramatik olana kucak acmistir. Caravaggio tablolarinda duygulattir. Hicligin ortasindan geliyordu, hicbir bagliligi yoktu, kendi kurallari disinda hicbir seye itaat etmiyordu. Caravaggionun rekabetci ruhu, kaliplara sigmayan meraki veya sadece caninin sikilmasi, farkli seyleri denemesini sagladi. Sanatcinin sahnelerinin icine serpistirdigi detaylari gözden kacirmamak ve en derin anlamini yakalamak icin sabir ve bir parca da sogukkanlilik gerekir. Caravaggio resimlerine büyük bir dikkatle bakmayanlari yanilgiya düsürmek icin elinden geleni yapar. Bu nedenle ölümünden sonra da tipki yasadigi gibi görüs ayriliklarina yol acmaya devam etmistir. Fransizara, cirkinlige, yoksulluga ve caresizlige yüz cevirmeyi reddetmistir. Cagimizda cig gibi büyüyen Caravaggio-mani daha Merisinin ölümünün hemen sonrasinda salgin gibi yayilmaya baslar. Son dönem elestirmenlerin cogu, Caravaggioyu ilk modern ressam olarak adlandirir. Caravaggionun sanatinin, yüzyillardir hüküm süren ve gercegin idealize edilmis bir versiyonunu sunan resim gelenegini kirdigi bir gercektir. Sanatci ilginc bir adamdir, onun hayati, karakteri, ruhsal durumu kendi basina bir merak konusu oldugu icin sanatcinin kisiligi hakkinda, eserlerinden bilgi edinilmeye calisilir. Caravaggio farklidir. Onun tuvallerinde görülen sahneler kutsal hikayeler ya da pagan görüntüleri olmaktan öte, gercekten alinan kesitlerdir. Bireyci, yenilikci ve uzun egitim ve gelenekselligi bir kenara iterek doganin direkt taklit edilmesini savunan bir ressamin sanata katkisi ancak Courbet ve Empresyonizm gelip, gectikten sonra anlasilmistir. Caravaggionun gercekci yönü karanligi ve aydinligi siddetle catistiran teknigi ile bagdasmasaydi, bugün adi bile anilmazdi. Zamanimizda gittikce yükselen bir Caravaggio varsa, estetik ile birlesen teknigi dolayisiyla vardir. Caravaggionun desenleri alisilmadik türdendir, onlarda mistik bir semboller dünyasina dogru bir yönelme hissedilir. Caravaggio gecmisin ikonografik malzemesini reddedip taze ve kisisel, dinsel bir resim anlayisi yaratti. Ancak simdi Kübizm, Ekspresyonizm ve Sürrealizmi geride biraktiktan sonra, Realizmin ne oldugunu ne olmadigini anlamaya baslayabiliriz. Ve tabii simdi Caravaggioyu sakin ve temkinli bir sekilde inceleyip efsanede gecenlerin hangisinin dogru ve hangisinin yanlis oldugunu secebiliriz.