Mrekkebe Boyanan Sardunya - 1

Sevgi acitir, öp yaralarimdan belki sana da bulasir. Ask bazen bir kitabin cümlesinde, bir cicegin yapraginda, bir damla gözyasinda ya da ilk bakista gizlidir. Mislina icin de öyleydi. Akif Selimin mürekkep mavisigözlerine bir kez bakinca kendi kalbiyle tanisti ve o günden sonra hicbir sey eskisi gibi olmadi. Mislina Farahin aski o kitabin cümlesi,o cicegin yapragi, saf bir gözyasi ve ilk bakisin sonuncusuna uzandigi bir kalp atisiydi. Penceresinin önündekisardunyalar arkadasi, Cakir yoldasi, Kumru ise sirdasioldu. Tüm bu güzel seyler Akif Selimin kalbine giden zarif ve tehlikesiz bir yoldu. Sevginin en masum, en derin, en saf haliydi onlarin hikayesi. Kirilan kalpler bile var olduklari bedenleri sevdiler cünkü gün sonunda iyileseceklerini bildiler. Sevgi bazen acitsa da ince ruhlar acittiklari yerleri öper, iyi ederdi. Tipki bu iki ruhun sahibi gibi. Sevginin ugramadigi kalplere baskasinin yüregi agir gelir. Sevmek yürek ister, zaman ister, hakikat ister. Yalan bir ruhun varligi elbet bir gün tökezler.