Veda Caddesi - Cevf

Yeni bir hayat basliyor, her gün yeniden ölebilmek icin. Adimlari onu daha önce hic bilmedigi bir cad- denin basina itti ve bileklerinden baslayip kal- binin orta yerine kadar o caddenin kaldirimla- rina kelepcelendi. Ilk endise bedenine, ilk aci kalbinin rahmine düstü. Sancilardan yogrul- mus ruhu, böylesi bir atese ilk kez taniklik etti. Yer ve gök yer degistirdi, günes söndü, rüzgar delicesine esti ve adimlarinin altindaki zemin kayarak onu bambaska bir dünyaya hapsetti. Her sey bu karanlik gecenin cikmaz sokaginda meydana geldi. Gögün gögsünde bir kamer be- lirdi, onun körlesmis yüregine sanki bir pusula gibi isik oldu, yön oldu, can oldu. Adimlari hizlandi; elini, tökezleyen kalbinin üzerine koydu. Orasi, evet, tam da orasi aciyor- du. Yillardir kalbinin degismeyen, orayi yuva diye ögreten duygusuna yenilmemek icin de- rin bir nefes aldi. Bu seferki kuvvetli, siddetli ve öfkeliydi. Bir kere düstün yoluma, öylece gidemezsin. Hayat seni birakti avuclarima, tutmazsan düsersin. Yasanacak cok sey var. Cünkü bu- rasi Veda Caddesi, cünkü burada her veda bir merhabayla baslar.