Züüg u Gschichte

Mengisch isch es e Gruch, es Wort oder e Gägestand, wo iim a öppis erinneret, wo scho ewig lang zrugglyt. Villicht giits öch o so. Wär wiis. De läset iehr es Gschichtli u sinnet: «Ja, eso isch es gsy. » Oder villicht sinnet iehr: «Jää, isch es de würkli eso gsy. » Es paar Gschichtleni erzelle i o nume nahi, wiel i si neume ufgschnappet ha, ha ghöre säge. Aber wie het Grossmueter albe gsiit: «Vom Ghöresäge lehrt me lüge. »